Er bestaan aanzienlijke verschillen tussen loodzoutstabilisatoren en calciumzinkstabilisatoren op diverse vlakken, waaronder samenstelling, prestaties, milieuvriendelijkheid, verwerkingsprestaties en toepassingsgebieden.
Compositie en uitvoering
Stabilisatoren van loodzouten worden hoofdzakelijk onderverdeeld in twee categorieën: monomeren en composieten. Representatieve producten van monomere loodzouten zijn loodtrisulfaat en looddibasisch fosfaat. Deze hebben als voordelen een lage kostprijs en een gemakkelijke formuleaanpassing, maar zijn gevoelig voor sulfideverontreiniging en verkleuring. Composietstabilisatoren van loodzouten verbeteren de dispergeerbaarheid en thermische stabiliteit door het mengen van meerdere componenten via een symbiotische reactietechnologie, maar bevatten nog steeds loodcomponenten. Calciumzinkstabilisatoren zijn samengesteld uit calciumzouten, zinkzouten, smeermiddelen en antioxidanten en kenmerken zich door hun niet-toxiciteit en hoge efficiëntie. Ze kunnen niet alleen giftige loodcadmiumzouten en organotin-stabilisatoren vervangen, maar hebben ook een goede thermische stabiliteit, fotostabiliteit en transparantie.
De verwerkingsprestaties van calciumzinkstabilisatoren zijn uitstekend en hun thermische stabiliteit is vergelijkbaar met die van loodzoutstabilisatoren.
milieuvriendelijkheid
Stabilisatoren op basis van loodzout bevatten lood, wat bepaalde risico's voor het milieu en de menselijke gezondheid met zich meebrengt en daarom geleidelijk aan minder gebruikt wordt. Stabilisatoren op basis van calciumzink bevatten geen zware metalen en voldoen aan milieunormen zoals de EU-richtlijnen ROHS en REACH, waardoor ze milieuvriendelijker zijn.
Verwerkingsprestaties en toepasbare velden
Loodzoutstabilisatoren presteren goed bij de verwerking van PVC, met een uitstekende thermische stabiliteit en elektrische isolatie, waardoor ze geschikt zijn voor diverse PVC-producten. Vanwege milieuoverwegingen is het gebruik ervan echter beperkt. Calciumzinkstabilisatoren worden veel gebruikt in sectoren zoals voedselverpakkingen, medische apparatuur en draden en kabels vanwege hun niet-giftige eigenschappen.
Geplaatst op: 17 februari 2025
