Tijdens het plasticeringsproces hebben calciumzinkstabilisatoren een hoge elektronegativiteit, en de scherpe knooppunten van PVC-hars hebben een zekere affiniteit, waardoor sterke bindingsenergiecomplexen worden gevormd.
Calciumzinkstabilisatoren kunnen worden onderverdeeld in vaste calciumzinkstabilisatoren en vloeibare calciumzinkstabilisatoren.
Vloeibare calciumzinkstabilisator is compatibel met harsen en weekmakers, heeft een goede transparantie, vertoont weinig neerslag, vereist een lage dosering en is gemakkelijk in gebruik. De belangrijkste nadelen zijn de slechte smerende eigenschappen en degradatie tijdens langdurige opslag.
Vaste calciumzinkstabilisatoren bestaan hoofdzakelijk uit stearinezuurzeep. Het product kenmerkt zich door een goede smering en is geschikt voor de verwerking van harde PVC-buizen en -profielen.
Producten die met behulp van micro-emulsificatietechnologie worden verwerkt, overwinnen de bovengenoemde nadelen. De focus ligt op verbetering vanuit twee aspecten: het veranderen van de oorspronkelijke kleurstof, het gebruik van voldoende zinkzeep en het gebruik van een composietmiddel om zinkchloride onschadelijk te maken, waardoor een complex met een hoog zinkgehalte ontstaat. Het verminderen van de hoeveelheid zinkzeep om de verbranding van zink te voorkomen en het veranderen van de oorspronkelijke kleurstof met additieven staat bekend als zinkarm mengen. Deze techniek wordt niet alleen veel gebruikt bij de verwerking van zachte producten, maar ook bij de verwerking van harde producten.
Calciumzinkstabilisatoren hebben, vanwege hun hoge elektronegativiteit, een zekere affiniteit voor de scherpe knooppunten van PVC-hars tijdens het plastificeerproces. Ze vormen sterke bindingsenergiecomplexen die de aantrekkingskracht van ionenbindingen in verschillende lagen van PVC verzwakken of verbreken. Hierdoor kunnen de in elkaar grijpende segmenten van PVC gemakkelijker diffunderen en zijn de moleculaire groepen geneigd zich aan kleine grenzen te hechten, wat gunstig is voor de plastificering van PVC-hars. Dit veroorzaakt een sterke stijging van de smeltdruk en het smelten.
De viscositeit van het materiaal neemt af, de temperatuur stijgt en de plastificeertemperatuur daalt.
Bovendien is traditionele PVC-verwerkingsapparatuur ontworpen voor verwerking met loodzoutstabilisatoren. Zelfs met voldoende smeermiddel kan dit niet voorkomen dat de hars binnen voldoende tijd verder weekt, waardoor de oorspronkelijke smeerbalans verstoord raakt. In een later stadium van gebruik verbruikt het gesmolten PVC een grote hoeveelheid warmtestabilisator tijdens de homogenisatiefase, maar bereikt het tegelijkertijd niet de ideale viscositeit en elasticiteit die nodig zijn voor de productie van hard PVC.
Geplaatst op: 2 september 2024
